RinRi[e]n, no. (mht Rin) flodnavn; then jomfrw war thydsk, kommen fra Rin. RD I. 331; Ryn sst. III. 152, 1008; at man skulle kunde seygle aff Dunstrømmen (ɔ: Donau) ned i Rijn. Hvf I. 30; – (l Rhenus, t Rhein); Hex 245 (ovf. III. 896 b45). Om opr. jf GrimmW.Ringreve, no. (t Rheingraf) rigsgreve fra Rinegnen; ChrIV* V. 54 (ovf. V. 336 b16). Rinstrøm, no. (t Rheinstrom) = Rin; HelvC hh 2 (ovf. V. 75 b44), ll 1v; Hex 108 (ovf. IV. 600 b9); vaar kommen til Rhinstrømmen. Urfé III. 43; – paltzgreffuedømmet ved Rhinstrømmet. Carion, Chron v Linued 128v.Rinsk, to. (fsv rinsker) i nuv. bet.; – r. gylden; DC 147; (1463). NdM I. 154 (ovf. I. 679 a11, 797 b15); HvfB y 2 (ovf. III. 571 b50), jf SchuL III. 485 b49; Scharl 74. – Jf rins.Rins(k)vin, no. i nuv. bet.; først hen til brende vin, saa til rinssvin. NPD d 8; – (1615). KD II. 600 (ovf. II. 697 a43). Rinskvinshandler, no. sælger af r.; alle rinsk-vins-handlere skulle udhenge for deris dør et vin-fad. Fdg 13/10 1688 § 1. Vis mere +